Jan Diek van Mansvelt
Jan Diek van Mansvelt (1943–2024) was bioloog, pedagoog en landbouwwetenschapper. Hij was medeoprichter van het Louis Bolk Instituut en bijzonder hoogleraar alternatieve landbouw aan Wageningen University.
Zijn werk richtte zich op de relatie tussen natuur, mens en samenleving, en op de vraag hoe landbouw kan bijdragen aan een gezonde en verantwoordelijke samenleving.
Na het overlijden van Jan Diek op 24 juli 2024 beschreef Ellen Winkel (Hoofdredacteur van ledenblad Dynamisch Perspectief) zijn levensloop 'in herinnering' zie website van de BD Vereniging
Wetenschapper, pedagoog en pionier
Van Mansvelt studeerde biologie en werkte vervolgens als docent en onderzoeker op het snijvlak van landbouw, ecologie en fenomenologie. Zijn aanpak was altijd gericht op nauwkeurig en aandachtig waarnemen, zowel in de natuur als in de samenleving.
Als medeoprichter van het Louis Bolk Instituut droeg hij bij aan de wetenschappelijke onderbouwing van biologische en biologisch-dynamische landbouw in Nederland. Zijn werk werd internationaal erkend.
Zijn bijzonder hoogleraarschap aan Wageningen University betrof alternatieve landbouwsystemen, waarbij hij altijd de verbinding zocht tussen wetenschappelijke methodes en een bredere levensvisie.
Landbouw als verantwoordelijkheid
Van Mansvelt zag landbouw niet als een puur technische activiteit, maar als een vorm van zorg: voor de bodem, voor de plant, voor het dier en voor de samenleving.
"Om overheidsbeleid als argument te nemen om zelf niets te doen, klinkt wel erg gemakkelijk." — Jan Diek van Mansvelt
Werk als nalatenschap
Het boek Wonderen van ontwikkeling is een van zijn laatste en meest persoonlijke werken. Daarin brengt hij zijn leven lang van waarnemen, denken en werken samen.
Herinneringen
Op 22 juli 2024 is Jan Diek van Mansvelt overleden. In zijn werkende leven zette hij zich in voor zijn motto:
als biosoof wil ik de natuur beter begrijpen,
om haar gepast respect te betonen,
in de hele voedselketen,
van grond tot mond,
hier en elders,
voor nu en later
Hieronder enkele berichten die, als dank of eerbetoon voor zijn inzet, postuum verschenen zijn. Namens de nabestaanden: hartelijk dank voor alle mooie woorden.